|
Laatste nieuws
|
|
Er waren tijden waarin ik ernstig aan mezelf twijfelde toen ik de eerste stemmen hoorde. Of beter gezegd: toen ik geluidsfragmenten begon te horen. Vooral in de periode tussen waken en slapen kan ik terecht komen in een kakofonie van geluiden. Voorzichtig ging ik op onderzoek uit en stelde mezelf al snel gerust. Niks aan de hand. Ik word immers niet geteisterd door stemmen die me dwingen om iets te doen. Integendeel: grotendeels kan ik er geen chocola van maken. Dan lijkt de informatie nietszeggend. Alsof ik midden in een ketel gedachten gesprongen ben van miljoenen mensen. En misschien is dat ook zo. Alles is energie. Ook onze hersenen geven kleine stroompjes af. En zijn we niet allemaal verbonden met elkaar door het grote komische veld? Zo nu en dan hoor ik wel gerichte stemmen die iets meedelen waar ik wat mee kan, maar het overgrote deel stelt niets voor. En dat is misschien maar goed ook. Ik heb het al druk genoeg… |